CERKIEW POD WEZWANIEM ŚWIĘTYCH KOSMY I DAMIANA
Ilustracja pochodzi z książki "Słońce zachodzi nad łemkowszczyzną" Jana Gajura
Erygowana
podobno 1575.
Obecna zbudowana 1813, odnowiona 1926. Orientowana. Drewniana. Trójdzielna: prezbiterium prostokątne, szersza, wydłużona nawa i babiniec pod wieżą wzniesione na zrąb. Wieża od
zach. kwadratowa, o pochyłych ścianach pobitych w części środkowej
gontem, z nadwieszoną izbicą, konstrukcji słupowej.
Przy prezbiterium od pn. zakrystia, przy nawie od pn. i pd. dwie niższe kaplice
(tworzące rodzaj transeptu). Wewnątrz pozorne sklepienia zwierciadlane. Dachy siodłowe na różnych poziomach, nad prezbiterium
i nawą łamane i zwieńczone cebulastymi kopułkami z ozdobnymi
krzyżami; hełm wieży cebulasty.
Ikonostas rokokowo-klasycystyczny 1806 (szczytowa jego część rokokowa, może ze starszego ikonostasu). Cyborium w kształcie arki przymierza, klasycystyczne z tradycjami rokokowymi, zapewne z czasu budowy cerkwi. Fotel neogotycki pół. w. XIX. Podstawa feretronu klasycystyczna.
Obrazy:
Św. Trójca w architektonicznej ramie rokokowo-klasycystycznej, koniec w. XVIII;
Zdjęcie z krzyża z półfigurą Boga Ojca w górnej części
obrazu, w otoku z liści akantu, ok. 1700. Dwa lichtarze drewniane,
klasycystyczne.
Źródło: "Katalog zabytków sztuki w Polsce" Tom1. woj. krakowskie pr. Jerzego Szablowskiego, Warszawa 1951.
ZAPRASZAM DO GALERII ZDJĘĆ KOŚCIOŁA WRAZ Z PLEBANIĄ I STARĄ DZWONNICĄ.
